Tribute acts zijn big business. Van UB40 tot Pink Floyd — voor elke artiest bestaat een kopie.
Tribute acts zijn allang geen nicheproduct meer. The Guardian schreef er al in 2007 over: de markt was toen al gigantisch, en is sindsdien alleen maar gegroeid.
Boekingsbureau Psycho Management had op dat moment 213 tribute acts in het roster. In de hoogtijdagen van ABBA-mania: 32 ABBA-imitators tegelijk. Bandleden werden telefonisch geruild alsof het voetbalplaatjes waren. "Heb jij een Frida voor vanavond?"
De logica is simpel: zodra een artiest twee albums heeft en een fanbase, verschijnt er een tribute band. UB40? Twee of drie. The Darkness? Te veel. Zelfs Steely Dan en Frank Zappa hebben een kopie.
De meest opvallende carrière: Gavin Munn speelde acht jaar als Robbie Williams-tribute. Toen het album Rudebox uitkwam, besloot hij zichzelf op te splitsen en Billie Joe Armstrong van Green Day te worden. "Robbie was nooit echt mijn muziek."
Het bekendste voorbeeld van schaalgrootte: de Australian Pink Floyd Show. Begonnen in Australische pubs in 1988, uitgegroeid tot shows in de Royal Albert Hall en de Manchester Arena. In Liverpool verkochten hun kaartjes sneller dan die van Amy Winehouse. Ze speelden zelfs op David Gilmours 50e verjaardag.
Voor festivalorganisatoren is dit relevant: het publiek voor tribute acts is groot, trouw en bereid te betalen. Glastonbudget — een driedaags tributefestival in Leicester — trok in 2007 al 5.000 bezoekers. Dat was drie jaar na de oprichting.
Tribute acts vullen een echte behoefte. Ze maken onbereikbare artiesten bereikbaar. En voor een programmeur betekent dat: lagere kosten, minder risico, en een gegarandeerde crowd.
Wil je Pink Floyd live beleven op jouw evenement? Tributeworld boekt Almost Pink — Award Winning Pink Floyd Tribute (UK) — de professionele Pink Floyd tribute act voor festivals, theaters en evenementen in Nederland en België.